گفتم كه چرا دورتر از خواب و سرابي ... خواب و سرابي

       مي خوام يه قصري بسازم پنجره هاش آبي باشه

 
       من باشم و تو باشي يك شب مهتابي باشه

       مي خوام يه كاري بكنم شايد بگي دوسم داری

       مي خوام يه حرفي بزنم كه ديگه تنهام نذاری

 
        مي خوام برات از آسمون ياساي خوشبو بچينم
        مي خوام شبا عكس تو رو تو خواب گل ها ببينم
        مي خوام كه جادوت بكنم هميشه پيشم بمونی

       از تو كتاب زندگيم يه حرف رنگي بخوني
       امشب مي خوام براي تو يه فال حافظ بگيرم
       اگر كه خوب در نيومد به احترامت بميرم
       امشب مي خوام تا خود صبح فقط برات دعا كنم
       براي خوشبخت شدنت خدا خدا خدا كنم

       از تو كتاب زندگيم يه حرف رنگي بخوني
       امشب مي خوام براي تو يه فال حافظ بگيرم
       اگر كه خوب در نيومد به احترامت بميرم
       امشب مي خوام تا خود صبح فقط برات دعا كنم
       براي خوشبخت شدنت خدا خدا خدا كنم

     تا وقتي اينجا بموني بارون قشنگ و نم نمه 

             دريايی

             کمکم کن  کمکم کن 

                     نذار اينجا بمونم تا بپوسم

                     کمکم  کن کمکم  کن

                     نذار اينجا لب مرگو ببو سم

                     کمکم کن کمکم کن

                     عشق نفرينی بی پروايی می خواد

                     ماهی چشمه ی کهنه

                     هوای تازه ی دريايی می خواد

                     دل من درياييه چشمه زندونه برام

                     چکه چکه های آب مرثيه خونه برام

                     تو رگام به جای خون شعر سرخ رفتنه

                     تن به موندن نميدم موندنم  مرگ منه

                     عاشقم مثل مسافر عاشقم

                     عاشق رسيدن به انتها

                     عاشق بوی غريبانه ی کوچ

                     تو سپيده ی غريب جاده ها

                     من پر از وسوسه های رفتنم

                     رفتن و رسيدن تازه شدن

                     توی يک سپيده ی طوسی سرد

                     مسخ يک عشق پر آوازه ی شدن

                    کمکم کن کمکم کن

                    نذار اين گمشده از پا در بياد

                    کمکم کن کمکم کن

                    خرمن رخوت من شعله می خواد

                    کمکم کن کمکم کن

                    من و تو بايد به فردا برسيم

                    چشمه کوچيکه برامون

                    من و تو بايد به دريا برسيم

                   دل من درياييه چشمه زندونمونه

                   چکه چکه های آب مرثيه خونمونه

                   تو رگ بودن ما شعر سرخ رفتنه

                   کمکم کن که ديگه وقت راهی شدنه

هنوزم  چشمای تو  مثله شبهای پر ستارست       هنوزم    ديدن تو برام مثله عمر دوبارست    هنوزم  وقتی  ميخندی   دلم از شادی  می لرزه    هنوزم با تو  نشستن به همه دنيا  می ارزه     ولی افسوس تو رو خواستن ديگه ديره  ديگه ديره        ولی افسوس  به نخواستن  دلم اروم  نمی گيره  نمی گيره     تا گلی از سر  ايوون  تو پژمرد  و   فرو ريخت  شبنمی غم زده از  گوشه ی مژگان من اويخت    دوری بين من و تو  دوری ماهی و دريا   دوری بين من و تو   دوری ماه و تماشا     ولی افسوس تو رو خواستن ديگه ديره  ديگه  ديره       ولی افسوس  به نخواستن  دلم اروم  نمی گيره  نمی گيره                                           

من از نهايت شب  حرف می زنم

و از نهايت تاريکی

اگر به خانه ی من آمدی ٬

برای من ای مهربان ٬ چراغ بياور

و

يک دريچه که از آن به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم!